„Mam przeczucie.”
„Coś mi tu nie gra.”
„Czuję, że powinnam się wycofać.”
Czy to rzeczywiście głos intuicji?
A może… głos Twojej traumy, która nauczyła Cię być zawsze w gotowości?
Osoby wychowane w domach dysfunkcyjnych — z uzależnieniami, brakiem granic, przemocą lub emocjonalnym chłodem — mają często zaburzoną relację z własną intuicją.
Bo kiedy dorastałaś w chaosie, Twój system nerwowy uczył się jednej rzeczy: przewidywać zagrożenie.
To nie była intuicja.
To był mechanizm przetrwania.
Dlatego dziś możesz mylić intuicję z lękiem.
Z czujnością.
Z napięciem w ciele, które pojawia się zawsze, gdy ktoś się zbliża zbyt blisko.
Ktoś Cię polubił – a Ty od razu myślisz: „na pewno coś knuje.”
Ktoś nie odpisał na wiadomość – i czujesz w środku ścisk: „co zrobiłam źle?”
Nowa relacja – i pojawia się myśl: „lepiej się wycofać, zanim zaboli.”
To może wyglądać jak intuicja…
Ale to nie głos duszy.
To głos Twojego strachu.
Prawdziwa intuicja jest cicha, spokojna, niepospieszna.
Nie krzyczy, nie panikuje, nie wymaga natychmiastowej reakcji.
Tymczasem trauma to alarm – uruchamiany na każdy podejrzany ruch, każde niedopowiedzenie, każdą ciszę.
Dlatego w naszej pracy uczymy:
Nie ufaj każdemu impulsowi.
Zatrzymaj się. Oddychaj. Sprawdź, czy to prawda – czy tylko echo przeszłości.
Uzdrowiona intuicja nie odcina Cię od świata.
Ona Cię prowadzi – z miłością, nie z lęku.
I tego warto się uczyć: odróżniać głos serca od głosu przeszłej rany.
Praca nad sobą nauczy Cię jak to robić.
Jeśli czujesz ,że jesteś gotowa na zmiany, zapraszamy na bezpłatna konsultację.
