Jak rozmawiać z osobą uzależnioną, żeby usłyszała?

Rozmowa z osobą uzależnioną – 5 zasad, które działają

Czujesz, że mówisz do ściany?

Krzyczysz, prosisz, tłumaczysz… i nadal nic się nie zmienia?
Jeśli żyjesz z osobą uzależnioną, ten scenariusz pewnie znasz aż za dobrze: rozmowy kończą się awanturą, emocje sięgają zenitu, a po wszystkim zostaje tylko bezsilność.

Zastanawiasz się, jak rozmawiać z osobą uzależnioną, żeby naprawdę dotarło?
Masz wrażenie, że Twoje słowa są jak powietrze. A może, co gorsza — zaczynasz wątpić w siebie, swoje granice i uczucia.
To może być współuzależnienie, czyli stan, w którym Twoje potrzeby i emocje schodzą na dalszy plan.

W naszej pracy w Mind-Scape prowadzimy osoby, które często pytają:

„Jak mam mówić, żeby on/ona w końcu mnie usłyszał(a)?”

Poniżej znajdziesz 5 kluczowych zasad, które naprawdę robią różnicę.

1. Nie rozmawiaj z osobą uzależnioną, gdy jest pod wpływem

To najważniejsza zasada komunikacji z osobą uzależnioną.
Nie ma sensu próbować czegokolwiek wyjaśniać, kiedy druga strona jest nietrzeźwa – czy to po alkoholu, narkotykach, czy w stanie emocjonalnego ciągu. W takim momencie nie ma kontaktu z rzeczywistością, a Twoje słowa zostaną zniekształcone, zignorowane lub wywołają agresję.

🔑 Zasada: Nie ma trzeźwości – nie ma rozmowy.

2. Mów o sobie, nie o nim / niej

Zamiast oceniać i oskarżać, powiedz, co Ty czujesz i czego potrzebujesz.
Nie:

  • „Znowu wszystko zniszczyłeś!”
  • „Masz problem i go nie widzisz!”

Tak:

  • „Czuję się samotna i zagubiona, gdy uciekasz w alkohol.”
  • „Boję się o naszą rodzinę.”
  • „Nie mogę dłużej żyć w takiej niepewności.”

Mówienie o sobie zmniejsza opór i pozwala na prawdziwe spotkanie, nawet jeśli nie od razu zostaniesz usłyszana.

Czy umiesz mówić z poziomu emocji, a nie oskarżeń?

3. Nie bądź terapeutą ani oskarżycielem

Osoba uzależniona nie potrzebuje wykładu ani analizy, zwłaszcza od kogoś bliskiego.
Nie diagnozuj. Nie interpretuj. Nie cytuj internetu.
Kiedy ktoś czuje się oskarżany – zamyka się jeszcze bardziej.

Twoja siła nie leży w argumentach, tylko w autentyczności.
Masz prawo być zmęczona, zraniona, zagubiona – i właśnie z tego miejsca warto mówić.
Nie ranić. Ale nazywać prawdę. Bez masek.

4. Ustal granice – i trzymaj się ich

To trudne, ale konieczne.
Jeśli mówisz: „Nie wpuścić cię do domu, jeśli przyjdziesz pijany” – musisz to zrobić.
Bo jeśli nie dotrzymasz słowa, Twoje granice tracą sens. A osoba uzależniona widzi, że wciąż może więcej.

Pamiętaj: granice to nie kara. To ochrona – Twoja, dzieci, związku, zdrowia psychicznego.

🛑 Granice są często jedynym językiem, który osoba uzależniona rozumie.

5. Bądź gotowa usłyszeć „nie”

To może być najtrudniejsze.
Czasem mówisz z serca, z nadzieją… a słyszysz kpinę, zaprzeczenie albo ciszę.
To nie znaczy, że zrobiłaś coś źle.
To znaczy, że na ten moment choroba mówi za tę osobę.

Twoim zadaniem nie jest zbawienie nikogo – tylko bycie wierną sobie.
I mówienie swojej prawdy – nawet jeśli nie zostanie przyjęta.

Zadbaj o siebie. Mów – ale przede wszystkim do siebie

W pracy mentoringowej Mind-Scape uczymy, jak odzyskać głos, godność i siłę w relacji z osobą uzależnioną.
Pokazujemy, że rozmowa to nie sposób na zmianę drugiego człowieka – tylko droga do odzyskania samego siebie.

Bo kiedy Ty zaczynasz mówić inaczej – coś się zmienia.
Nie zawsze tamta osoba. Ale Ty. A to już bardzo dużo.

Potrzebujesz wsparcia?

👉 Umów się na bezpłatną konsultację w Mind-Scape – wspólnie sprawdzimy, jak możesz zadbać o siebie.

Dodaj tu swój tekst nagłówka

Scroll to Top